Historia organizacji wyścigu "Szlakiem Grodów Piastowskich" sięga 1966 roku. Pierwszymi komandorami wyścigu byli początkowo działacze wrocławscy - Stefan Wiązowski, Czesław Szczygielski i Bronisław Janicki, a potem "przekazali pałeczkę" kolegom z województwa legnickiego. Tę odpowiedzialną na wyścigu funkcję pełnili między innymi Zygmunt Łuszcz, Kazimierz Hałaszyński, Stanisław Gołąb, Ryszard Matuszak, Henryk Krugliński , Janusz Jasiński, Wacław Zgoda, Franciszek Chyła, Bolesław Brygider.

            Zaczęło się na początku 1966 roku. Dolnośląski Okręgowy Związek Kolarski we Wrocławiu postanowił wtedy uczcić Tysiąclecie Państwa Polskiego zorganizowaniem jakiejś dużej imprezy. Wybór padł na Legnicę. Ówczesny wiceprezes DOZKol. Czesław Szczygielski i trener - koordynator tego związku - Stefan Wiązowski, a także red. Tadeusz Doliński z "Gazety Robotniczej" ( potem długoletni prezes DOZKol. ) złożyli wizytę w Legnicy, przedstawili swą propozycję i znaleźli aprobatę miejscowych władz. Ignacy Pressler, Antoni Trymbulak, Józef Hetmański, Franciszek Szymkowiak wyrazili zgodę na zlokalizowanie "sztabu" wyścigu w Legnicy- w hotelu "Piast". Patronat  objęła redakcja sportowa "Gazety Robotniczej" fundując także puchar dla zwycięzcy. Utworzono społeczny komitet organizacyjny, działający przy wydatnej pomocy władz polityczno- administracyjnych Legnicy.

Pierwszym Komandorem wyścigu został Stefan Wiązowski. Na starcie stanęło 129 kolarzy, reprezentujących piony i federacje sportowe. Przyjechała także ekipa kadry olimpijskiej, w której byli m.in. Czechowski, Goszczyński, Kowalski, Zapała, młody legniczanin Szumlakowski i Woźniak. Ostatnie nazwisko było później bardzo znane sympatykom sportu w zagłębiu miedziowym. Henryk Woźniak, który w późniejszych latach reprezentował Polskę na mistrzostwach świata, przez wiele lat był trenerem i wychowawcą kolarzy w "Górniku Polkowice".

               Pierwszy etap długości 126 km zaczął się w Legnicy, a zakończył na stadionie w Lubinie. Był to niezwykły etap, pełen dramatów. Aż 20 zawodników przebiło "gumy" w swych rowerach. Największym pechowcem był Fornalczyk, który musiał trzykrotnie zmieniać koło. Lotny finisz w Chocianowie wygrał Sumiński, ówczesny wicemistrz Polski w kolarstwie przełajowym, a na drugim miejscu przyjechał legniczanin Szumlakowski. Zacięta walka trwała aż do mety, na którą wpadła 19- osobowa grupa zawodników. Wygrał Brodacki przed Szałańskim, Czechowskim i Szumlakowskim.

                Potem odbyła się jazda indywidualna na dystansie 30 km. Ten "etap prawdy" wygrał Janiak przed Lewandowskim i Fornalczykiem. Samotna jazda na czas została rozegrana na trasie  Lipce- Chojnów- Lipce.  Trzeci etap (122 km), prowadzący z Legnicy przez Złotoryję, Wojcieszów, Bolków do Jawora, już bez defektów, wygrał Bania przed Dylikiem i Rzepką.

 

Ostatni etap, liczący 165 km, odbył się na trasie Strzegom (na start w tym mieście zawodnicy przyjechali autokarami) - Świdnica - Dzierżoniów - Walim - Świdnica - Strzegom - Legnica. Zwyciężył Mikołajczyk  przed Kowalskim  i Szałańskim.

              Wyścig zakończył się w generalnej klasyfikacji zwycięstwem Henryka Kowalskiego, który nie wygrał wprawdzie żadnego etapu, ale wykazał najbardziej równą formę. Oprócz pucharu otrzymał on w nagrodę  znanej marki rower  "Huragan". Gdańszczanin wyprzedził Mikołajczyka o 13 sekund, a następne miejsca zajęli kolejno Szałapski, Widera, Chmura i Barcik.

               Pierwszy wyścig w 1966 roku miał nazwę "Szlakiem Zamków Piastowskich", co miało przypomnieć o polskości tych ziem w roku Tysiąclecia Państwa. Ponieważ jednak zamków na trasie było niewiele postanowiono drugi wyścig rozegrać pod zmienioną nazwą "Szlakiem Grodów Piastowskich", która pozostała już na stałe.

              W 1967 roku wprowadzono do programu kryterium uliczne, które odbyło się w Legnicy (punktowano pięć lotnych finiszów). Trasa II wyścigu prowadziła między innymi przez Chojnów, Jawor, Strzegom, Jelenią Górę (górska premia na Kapeli), Świerzawę, Złotoryję. Meta była w Legnicy. W łącznej kwalifikacji po czterech etapach zwyciężył Rajmund Zieliński przed Zapałą, Świderskim, W. Kowalskim i Jaremą.

 W 1968 roku triumfował Gac przed Jaremą. Trzecie miejsce wywalczył legniczanin Szumlakowski, wyprzedzając Gazdę. Wycofali się m.in. Beker, Gawliczek i Bławdzin, którzy po dwóch etapach opuścili Legnicę, wyjeżdżając na wyścig do Czechosłowacji.

               Ozdobą następnych dwóch wyścigów "Szlakiem Grodów Piastowskich" byli kolarze radzieccy. W 1969 roku wystartowała rekordowa liczba 175 zawodników. Wygrał Dmitriew (ZSRR) przed Gawliczkiem i Kegelem oraz Czerkasowem (ZSRR) i Woźniakiem. W 1970 roku znów triumfował kolarz radziecki a był nim Łotysz Kalnienieks, który wyprzedził Gusiatnikowa( w ostatnich latach był trenerem reprezentacji ZSRR na Wyścigach Pokoju i Igrzyskach Olimpijskich w Seulu). Trzecie miejsce jako najlepszy z Polaków wywalczył Henryk Woźniak z klubu LKS "Gryf" Szczecin.

Wraz z wyścigiem od roku 1968,  pod okiem M. Żelaznowskiego błyskawicznie rozwijała się kariera sportowa Ryszarda Szurkowskiego. Następne lata to pasmo sukcesów naszego najlepszego kolarza, który wygrał "Grody" dwukrotnie w roku 1978 i 1981.

W roku 1983 zwycięstwo odnosi urodzony w Nowicach k. Świdnicy najlepszy "czasowiec" w historii polskiego kolarstwa Tadeusz Mytnik.

W latach 1984 i 1986 dwukrotnie zwycięża kolarz dolnośląski  Zdzisław Wrona.

             W roku 1987 wystartowało 112 zawodników z 36 klubów, wśród nich szóstka reprezentantów Polski na Wyścig Pokoju. Zwyciężył Zenon Jaskuła przed Markiem Kulasem, Zdzisławem Komisarukiem i Romanem Zasadą.  Zwrócił na siebie uwagę młody Jacek Bodyk z "Górnika" Polkowice. Zdobył nagrodę dla najaktywniejszego kolarza, a w końcowej klasyfikacji zajął jedenaste miejsce.

              23. wyścig "Szlakiem Grodów Piastowskich" upłynął pod znakiem fatalnej pogody, która dała się zawodnikom solidnie we znaki. Tylko 48 przyjechało na metę ostatniego etapu w Głogowie, wycofali się między innymi Zenon Jaskuła, Zdzisław Wrona i Andrzej Serediuk. Bohaterem tej imprezy był Jacek Bodyk, który zwyciężył z przewagą 2 minut i 22 sekund przed Mieczysławem Karłowiczem, Zbigniewem Spruchem, Józefem Grochałą i Stanisławem Trzeciakiem a ponadto zdobył cztery puchary: "Gazety Robotniczej" za zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej, ?Konkretów? za najaktywniejszego zawodnika na trasie, Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi dla najlepszego kolarza z pionu górniczego oraz Wojewódzkiej Komisji Polskiego Komitetu Olimpijskiego - dla nadziei olimpijskiej. Klub Jacka Bodyka- "Górnik Polkowice" wygrał w punktacji drużynowej.

Trener kadry narodowej Ryszard Szurkowski powołał Jacka Bodyka do reprezentacji Polski na majowy Wyścig Pokoju. Kilka miesięcy później jako pierwszy kolarz z zagłębia miedziowego wystąpił on na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu.

Po raz pierwszy przebieg etapów rejestrowano ta taśmie video, a sędziowie korzystali z usług komputera.

                Od 1999 roku wyścig znalazł się w kalendarzu Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI). Stał się największą imprezą kolarską o charakterze międzynarodowym organizowaną na Dolnym Śląsku. Otwiera sezon międzynarodowych wyścigów kolarskich w naszym kraju.

 W latach 1999 - 2000, całkowicie zdominował wyścig   jeden z najzdolniejszych kolarzy młodego pokolenia Piotr Wadecki.  Jako jedyny zawodnik w historii wyścigu wygrał dwie edycje z rzędu.

Od czasu znalezienia się wyścigu w międzynarodowym kalendarzu startują w nim wszystkie polskie grupy zawodowe oraz ekipy zagraniczne ze Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii, Holandii, Niemiec, Węgier, Słowenii, Ukrainy, Rosji, Czech, Słowacji, Estonii.

Organizatorem wyścigu jest Miedziowe Centrum Kolarstwa.

1966 Henryk Kowalski (Lechia Gdańsk)
1967 Rajmund Zieliński (Gryf Szczecin)
1968 Ryszard Gac (Agromel Toruń)
1969 Jurij Dmitriew (ZSRR)
1970 Ringold Kalanienieks (ZSRR)
1971 Stanisław Gazda (Start Bielsko)
1972 Mieczysław Szurko (LKS Strzelce Krajeńskie)
1973 Tadeusz Prasek (Birkut Goleniow)
1974 Wiesław Kornacki (Lech Poznań)
1975 Edward Barcik (LKS Ziemia Opolska)
1976 Stanisław Mikołajczuk (Legia Warszawa)
1977 Stanisław Szozda (LKS Ziemia Opolska)
1978 Ryszard Szurkowski (Dolmel Wrocław)
1979 Sławomir Podwójniak (Budowlani Wieluä)
1980 Stanisław Nieumierzycki (LZS Pomorze Stargard)
1981 Ryszard Szurkowski (Polonez Warszawa)
1982 Jerzy Jagieła (Gwardia Łódź)
1983 Tadeusz Mytnik (Flota Gdynia)
1984 Zdzisław Wrona (Legia Warszawa)
1985 Mieczysław Karłowicz (Moto-Jelcz)
1986 Zdzisław Wrona (Moto-Jelcz)
1987 Zenon Jaskuła (Orlęta Gorzów)
1988 Jacek Bodyk (Górnik Polkowice)
1989 Zbigniew Rudyk (Moto-Jelcz)
1990 Marek Wrona (Moto-Jelcz)
1991 Józef Moczadłowski (Flota Gdynia)
1992 Artur Krzeszowiec (Krupiński Suszec)
1993 Czesław Rajch (CK Wrocław)
1994 Paweł Nied?wiecki (Pekaes Lang Rower Legia Warszawa)
1995 Grzegorz Piwowarski (EB Victoria Rybnik)
1996 Sławomir Chrzanowski (Zibi Casio Kolejarz Częstochowa)
1997 Piotr Zaradny (KTK Winiary Kalisz)
1998 Andrzej Sypytkowski (Mróz)
1999 Piotr Wadecki (Mróz)
2000 Piotr Wadecki (Mróz)
2001 Eugen Wacker (Mróz)
2002 Krzysztof Szafrański (CCC Polsat)
2003 Artur Krasiński (Mikomax Browar Staropolski)
2004 Piotr Przydział (Hoop CCC Polsat)
2005 Zbigniew Piątek (Intel - Action)
2006 Tomasz Kiendyś Knauf Team
2007 Tomasz Kiendyś CCC POLSAT Polkowice
Miedziowe Centrum Kolarstwa; ul.Kalinowa 3; 59-100 Polkowice; tel/fax +48 76 845 52 05; 601 593 964 - contact@grody.com.pl